ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ ΟΥΡΟΛΟΓΟΣ

Η φωτογραφία μου
ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑ, ΘΕΣΠΡΩΤΙΑ, Greece
ΟΥΡΟΛΟΓΙΚΟ - ΑΝΔΡΟΛΟΓΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΕΘΝ. ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΩΣ 16 Α ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑ // Γ.ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ - ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ

Πέμπτη 14 Ιουνίου 2012

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΟΥΡΟΛΟΓΙΑ ?



Η Ουρολογία είναι η χειρουργική ειδικότητα η οποία ασχολείται με την διάγνωση και θεραπεία των παθήσεων του γυναικείου και ανδρικού ουροποιητικού συστήματος  .







ΠΟΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΟΥΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ?


Οι ουρολογικές παθήσεις στην γυναίκα είναι:
Οι ουρολοιμώξεις (κυστίτιδα - πυελονεφρίτιδα)
Η ακράτεια των ούρων
Η λιθίαση του ουροποιητικού
Οι όγκοι της κύστεως , του νεφρού , των ουρητήρων και του οπισθοπεριτοναίου
Τα τραύματα του ουροποιητικού συστήματος
Οι συγγενείς και επίκτητες παθήσεις του ουροποιητικού συστήματος
Τα στενώματα της ουρήθρας
Εκτρόπιο της ουρήθρας


ΠΟΙΑ ΤΑ ΣΥΝΗΘΕΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΘΗΣΕΩΝ ΤΟΥ ΟΥΡΟΠΟΙΗΤΙΚΟΥ ΣΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ?


Τα δυσουρικά ενοχλήματα (κάψιμο , πόνος , τσούξιμο , αίσθημα βάρους) κατά την ούρηση συνήθως.
Δύσοσμο έκκριμα απο την ουρήθρα στο τέλος της ούρησης
Η μακροσκοπική αιματουρία (αίμα κατά την  ούρηση)
Ο έντονος συνήθως μειούμενος και στην συνέχεια αυξανόμενος πόνος στην περιοχή της μέσης κάτω απο τις πλευρές (πλευροσπονδυλική) ο οποίος συνήθως ακολουθεί πορεία προς τα εμπρός ως και τα έξω γεννητικά όργανα (κολικός ).
Η ακούσια απώλεια ούρων
Η συχνουρία
Η ολιγοουρία




ΠΟΙΕΣ ΟΙ ΟΥΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΑΝΔΡΑ ?


Οι λοιμώξεις του ουροποιογεννητικού συστήματος
Η υπερπλασία του προστάτη

Η ακράτεια των ούρων
Η λιθίαση του ουροποιητικού
Οι όγκοι της κύστεως , του νεφρού ,των όρχεων , του προστάτη , του πέους, των ουρητήρων και του οπισθοπεριτοναίου
Τα τραύματα του ουροποιητικού συστήματος
Οι συγγενείς και επίκτητες παθήσεις του ουροποιητικού συστήματος
Τα στενώματα της ουρήθρας
Οι κυστικές παθήσεις των νεφρών
Η ανικανότητα


ΠΟΙΑ ΤΑ ΣΥΝΗΘΕΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΘΗΣΕΩΝ ΤΟΥ ΟΥΡΟΠΟΙΟΓΕΝΝΗΤΙΚΟΥ ΣΤΟΝ ΑΝΔΡΑ ?



Τα δυσουρικά ενοχλήματα (κάψιμο , πόνος , τσούξιμο , αίσθημα βάρους) κατά την ούρηση συνήθως.
Δύσοσμο έκκριμα απο την ουρήθρα στο τέλος της ούρησης
Η μακροσκοπική αιματουρία (αίμα κατά την  ούρηση)
Ο έντονος συνήθως μειούμενος και στην συνέχεια αυξανόμενος πόνος στην περιοχή της μέσης κάτω απο τις πλευρές (πλευροσπονδυλική) ο οποίος συνήθως ακολουθεί πορεία προς τα εμπρός ως και τα έξω γεννητικά όργανα (κολικός ).
Η ακούσια απώλεια ούρων
Η συχνουρία
Η ολιγοουρία
Η αδυναμία ούρησης (επίσχεση ούρων)
Το άλγος των όρχεων






























































ΠΟΙΕΣ ΟΙ ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΟΥΡΟΠΟΙΟΓΕΝΝΗΤΙΚΟΥ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ?


Οι ουρολοιμώξεις
Η νυχτερινή ενούρηση
Η συγγενείς παθήσεις του ουροποιητικού 
Η φίμωση
Οι βαλανοποσθηκές συμφύσεις
Η υδροκήλη
Η παλινδόμηση των ούρων
Η λιθίαση του ουροποιητικού
Η κρυψορχία
Η συστροφή του όρχεος 
Η επιδιδυμίτιδα
Οι όγκοι του νεφρού
Η βαλανοποσθίτιδα


ΠΟΙΑ ΤΑ ΣΥΝΗΘΕΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ?

Τσούξιμο στην ούρηση ή κλάμα κατά την ούρηση με ή χωρίς συνοδό πυρετό
Αδυναμία έλξης της ακροποσθίας ή πόνος κυρίως το πρωί
Μη ψηλάφηση του ενός ή των δύο απανιότερα όρχεων
Διογκωμένο όσχεο
Μη φυσιολογικό στόμιο της ουρληθρας
Άλγος στην κοιλιά


ΠΟΙΕΣ ΟΙ  ΣΥΝΗΘΕΙΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ  ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ


Οι ουρολοιμώξεις του ουροποιογεννητικού
Η λιθίαση του ουροποιητικού 
Οι όγκοι των όρχεων
Η λιθίαση του ουροποιητικού
Η ρήξη του χαλινού
Η βαλανοποσθίτιδα
Η φίμωση
Τα σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα
Η κιρσοκήλη
Η υπογονιμότητα
Ο υποσπαδίας

ΠΟΙΑ ΤΑ ΣΥΜΤΩΜΑΤΑ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ


Δύσοσμο έκκριμα απο την ουρήθρα στο τέλος της ούρησης
Τσούξιμο κατά την ούρηση
Ψηλάφηση ανώδυνης μάζας στο όσχεο
Αίσθημα βάρους στους όρχεις
Αίμα στο σπέρμα
Αίμα μετάτην σεξουαλική επαφή
Ευαισθησία στην βάλανο
Άλγος κατά την συνουσία
Μακροσκοπική αιματουρία
Ο έντονος συνήθως μειούμενος και στην συνέχεια αυξανόμενος πόνος στην περιοχή της μέσης κάτω απο τις πλευρές (πλευροσπονδυλική) ο οποίος συνήθως ακολουθεί πορεία προς τα εμπρός ως και τα έξω γεννητικά όργανα (κολικός ).









Τετάρτη 11 Απριλίου 2012

ΒΙΟΨΙΑ ΠΡΟΣΤΑΤΗ , ΕΥΡΕΣΗ HGPIN Ή ASAP





Η βιοψία του προστάτη είναι μια ελάχιστα επεμβατική μέθοδος λήψης προστατικού ιστού για παθολογοανατομική εξέταση.


   Η βιοψία γίνεται συνήθως σε αυξημένο PSA ή σε "ύποπτη" δακτυλική εξέταση .

Η βιοψία σήμερα γίνεται με την βοήθεια του των υπερήχων (κατευθυνόμενη βιοψία προστάτη) .

   Προ της βιοψίας μπορεί να χορηγηθεί τοπική αναισθησία αλλά συνήθως αυτό δεν είναι αναγκαίο .

Tα αποτελέσματα της βιοψίας καθοδηγούν και την περεταίρω αντιμετώπιση του ασθενούς.

 Αυτά μπορεί να είναι :

1. Καλοήθης υπερπλασία του προστάτη

2. Ύπαρξη χρόνιας φλεγμονής του προστάτη.

3.Ύπαρξη PIN (ενδοπροστατική ενδοεπιθηλιακή νεοπλασία) - δεν είναι καρκίνωμα του προστάτη.

4.Ύπαρξη ΑSAP (άτυπης υπερπλασία μικρών αδενίων).

PIN



Υπάρχουν δύο τύποι του PIN. Το χαμηλού βαθμού (Low grade PIN) και του υψηλού βαθμού (High grade PIN). Το πρώτο δεν έχει καμία κλινική ή προγνωστική σημασία ενώ HGPIN είναι αυτό που χρειάζεται παρακολούθηση.

Το  ΗGPIN εμφανίζεται σε ποσοστό 60-80% σε ασθενείς στους οποίους διαγνώσθηκε καρκίνος του προστάτη σε βιοψία  ,και σε ποσοστό 20-40 %σε ασθενείς με καλοήθη υπερπλασία.

 Το HGPIN μπορεί να βρεθεί σε μία μόνο βιοψία ή σε ποσοστό  ή σε περοσσότερες (πολυεστιακό HGPIN). Έτσι αν σε κάποιον ασθενή βρεθεί HGPIN σε βιοψία πρέπει να αποκλεισθεί η συνύπαρξη αυτού με καρκίνωμα του προστάτη το ποσοστό αυτο κυμαίνεται απο 20-75%.

1. Το HGPIN μπορεί να προηγείται του καρκινώματος του προστάτη πάνω από 10 χρόνια.
2. Οι ασθενείς με HGPIN έχουν 10-15 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να αναπτύξουν προστατικό καρκίνο.
3.Όταν το  HGPIN δεν είναι πολυεστιακό δεν υπάρχει ένδειξη για επαναληπτική βιοψία. Ένδειξη για νέα βιοψία αποτελούν η αύξηση του PSA ή μια ύποπτη δακτυλική εξέταση. 
4.Όταν όμως το HGPIN είναι πολυεστιακό ,τότε είναι αναγκαία η επανάληψη της βιοψίας.
5.Το HGPIN δεν αυξάνει απο μόνο του το PSA έτσι αν σε ασθενείς στους οποίους το HGPIN δεν είναι πολυεστιακό η ενδεχόμενη αύξηση του PSA αποτελεί λόγω επανάληψης της βιοψίας.
6.Το HGPIN δεν είναι νόσος άρα δεν χρειάζεται καμία θεραπεία. 
7.Λόγω αυξημένου κινδύνου ανάπτυξης καρκίνου του προστάτη σε ασθενείς με HGPIN είναι απαραίτητη η παρακολούθηση τους με PSA και δακτυλική εξέταση κάθε έξι μήνες.


8.Στους ασθενείς με πολυεστιακό HGPIN σε βιοψία συστήνεται βιοψία κάθε 6 μήνες για 2 χρόνια .

9.Στους ασθενής με μεμονομένο εύρημα HGPIN συστήνεται επανάληψη του PSA κάθε 6 μήνες για τον πρώτο χρόνο μετά την βιοψία και κάθε έτος αργότερα και επι αύξησης του PSA επανάληψη της βιοψίας . Το HGPIN ως µεµονωµένο εύρηµα δεν αποτελεί πλέον ένδειξη για επαναληπτική βιοψία.

ASAP



Η βλάβη αυτή εµφανίζεται σε ποσοστό 0,5-23% των ασθενών που υποβάλλονται σε βιοψία προστάτη µε βελόνη. Σε ασθενείς µε ASAP, η πιθανότητα ανεύρεσης καρκίνου σε µια επόµενη βιοψία (επανελέγχου) ανέρχεται στο 40-50%. Για την πιθανή επανάληψη της βιοψίας και την παρακολούθηση ισχύει ότι και για το πολυεστιακό HGPIN .


Παρασκευή 24 Ιουνίου 2011

Το PSA και ο ρόλος του στην εκτίμηση των παθολογικών καταστάσεων του προστάτη


Τι είναι το PSA

Το ειδικό προστατικό αντιγόνο ( Prostate Specific Antigen-PSA) είναι μια πρωτεΐνη με που παράγεται από τα φυσιολογικά, τα καλοήθη και τα καρκινικά προστατικά επιθηλιακά κύτταρα. Βρίσκεται στο προστατικό υγρό, στον αίμα και στα ούρα. Η κύρια λειτουργία του είναι η υγροποίηση του σπέρματος κατά την εκσπερμάτιση .
  Το PSA παράγεται από τα κύτταρα του προστάτη και εκκρίνεται φυσιολογικά διά των προστατικών πόρων στο σπερματικό υγρό όπου βρίσκεται σε μεγάλες συγκεντρώσεις. Ελάχιστη ποσότητα του PSA εισβάλλει και στην κυκλοφορία του αίματος, σε παθολογικές συνθήκες τα επίπεδα του PSA αυξάνουν με αποτέλεσμα μεγαλύτερες ποσότητες να εισβάλουν στο αίμα και έτσι να ανιχνεύεται η αύξηση αυτή στο αίμα .
Το PSA στο αίμα είναι ελεύθερο ή συνδεδεμένο με άλλες πρωτεΐνες . Έτσι με την εξέταση αίματος μπορούμε να υπολογίσουμε και την τιμή του ελεύθερου  PSA (FREE PSA) στο αίμα και την τιμή του ολικού  PSA  .
 Οι δύο αυτές μορφές του PSA δηλαδή το ελεύθερο και το ολικό PSA είναι και αυτές που χρησιμοποιούνται   συχνότερα σήμερα για την εκτίμηση των πιθανών παθήσεων του προστάτη , εκτιμώντας τις τιμές αυτές ανεξάρτητα και σε συνδυασμό .
   Το PSA χρησιμοποιείται κυρίως για την πιθανή ανίχνευση του καρκίνου του προστάτη σε πρώιμα στάδια ,έτσι ώστε, να πετύχουμε την καλύτερη θεραπεία για τον ασθενή .
  Το PSA όμως δεν αυξάνει μόνο στον καρκίνο του προστάτη αλλά και σε άλλες παθολογικές και μη καταστάσεις . Επίσης χρησιμοποιείται από τους ουρολόγους για την παρακολούθηση της θεραπείας του καρκίνου του προστάτη . 
  Η τιμή του PSA μπορεί να αυξηθεί εκτός από τον καρκίνο και στην υπερτροφία του προστάτη, τιμή η οποία είναι συχνά εξαρτώμενη και με την ηλικία του ασθενούς. Έτσι έχουν μελετηθεί και αναφερθεί διάφορες τιμές αναφοράς των τιμών του PSA σε σχέση με την ηλικία, ώστε να μπορεί να γίνει μία καλύτερη αξιολόγηση των πιθανοτήτων εμφάνισης καρκίνου του προστάτη από την μία και για την αποφυγή άσκοπων βιοψιών του προστάτη στα πλαίσια διερεύνησης πιθανού καρκινώματος σε αυτόν από την άλλη.

          Ηλικία (χρόνια)
40-49
50-59
60-69
70-79
PSA τιμές αναφοράς (ng/ml)
0.0-2,5
0.0-3,5
0.0-4,5
0.0-6,5






Το ποσοστό του ελεύθερου PSA στον ορό βρέθηκε να αυξάνει σημαντικά σε ασθενείς με καλοήθη υπερπλασία ενώ μειώνεται σε ασθενείς με καρκίνο του προστάτη .Το ποσοστό της συγκέντρωσης του ελεύθερου PSA προς την συγκέντρωση του ολικού, είναι ένας δείκτης, ο οποίος χρησιμοποιείται για να βοηθήσει στην διαφοροδιάγνωση  μεταξύ καρκίνου του προστάτη και άλλων παθήσεων του προστάτη όπως η υπερτροφία , η προστατίτιδα , ο ερεθισμός του προστάτη από καθετηριασμό της κύστεως , δακτυλική εξέταση , κολονοσκόπηση οι οποίες πιθανών έχουν προηγηθεί της εξέτασης αίματος , ιδιαίτερα στους άνδρες εκείνους που έχουν ενδιάμεσα επίπεδα ολικού PSA στο αίμα.
  Σύμφωνα με τα παραπάνω διαπιστώνεται ότι το PSA δεν είναι ένας απόλυτος καρκινικός δείκτης και η αξιολόγηση του ως τέτοιου είναι συνδυασμός των διάφορων μορφών του , του ιστορικού και της κλινικής εξέτασης του ασθενούς .
 Το PSA δεν μπορεί να αποτελέσει τη μοναδική εξέταση για την εκτίμηση της παθολογίας του προστάτη , πρέπει πάντα να γίνεται δακτυλική εξέταση  και διορθικό υπερηχογράφημα του προστάτη για να εκτιμηθεί η πιθανότητα ύπαρξης καρκινώματος ή όχι  .
  Έτσι ο λόγος του ελεύθερου προς το  ολικό PSA σήμερα είναι ένας δείκτης αν και όχι απόλυτος ,ο οποίος σε συνδυασμό με την τιμή του ολικού PSA μπορεί να μας δώσει σημαντικές πληροφορίες για την πιθανότητα καρκινώματος ή μη στον προστάτη και την αποφυγή άσκοπων βιοψιών .  
  Επίσης έχει σημαντικό ρόλο στην  πρώιμη διάγνωση περιπτώσεων καρκίνου ως και μια  δεκαετία πριν από την κλινική διάγνωση. Για παράδειγμα 8-10 χρόνια πριν την διάγνωση, τα επίπεδα του PSA δεν διαφέρουν μεταξύ καλοήθειας και καρκίνου, ο λόγος όμως  fPSA / fPSA μειώνεται σημαντικά στις περιπτώσεις κακοήθειας.

  Σύμφωνα με τα παραπάνω έχουν καθοριστεί διάφορες τιμές του ολικού και του της % λόγου του ελεύθερου προς το ολικό PSA που μας δίνουν την δυνατότητα να αξιολογήσουμε καλύτερα ασθενείς οι οποίοι έχουν αυξημένο κυρίως ολικό PSA .
  • Σε τιμές PSA 4-10 ng/ml το όριο του λόγου fPSA/ fPSA πρέπει να είναι υψηλό γύρω στο 0,24 για να αποφευχθούν αρνητικές
  • Σε τιμές fPSA 3-4 ng/ml το όριο του λόγου fPSA/ fPSA πρέπει να μεγαλύτερο του 0,19 .
Εκτός του ολικό και το ελεύθερο PSA σημαντικό ρόλο έχουν και άλλοι παράμετροι του PSA όπως ο ρυθμός αύξησης του PSA και ο λόγος του ολικού PSA προς το μέγεθος του προστάτη έπειτα από διορθικό υπέρηχο για την εκτίμηση της πιθανότητας κακοήθειας του προστάτη και για την παρακολούθηση μετά από θεραπεία για τον καρκίνο του προστάτη .
Όλα τα παραπάνω δείχνουν την αξία που έχει το PSA μέχρι σήμερα για την εκτίμηση του προστάτη , για τον λόγο αυτό συστήνεται στην Αμερική να γίνεται εξέταση του PSA από την ηλικία των 40 ετών και κάθε χρόνο και στην Ευρώπη από την ηλικία των 49 ετών και κάθε χρόνο μαζί με κλινική και υπερηχογραφική εξέταση του προστάτη .

Δευτέρα 30 Μαΐου 2011

ΚΙΡΣΟΚΗΛΗ


ΚΙΡΣΟΚΗΛΗ

Είναι η παθολογική κιρσοειδής διάταση του οσχεϊκού τμήματος των φλεβών του σπερματικού τόνου (ελικοειδούς πλέγματος-απιοειδές πλέγμα) που οφείλεται σε παλινδρόμηση του αίματος στην έσω σπερματική φλέβα



ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ ΕΜΦΑΝΙΣΗΣ ΤΗΣ ΚΙΡΣΟΚΗΛΗΣ
Επίπτωση στο γενικό πληθυσμό 10-15%
Στους υπογόνιμους άνδρες 20-40%
Σε παιδιά κάτω των 9 ετών είναι σπάνια
Στην εφηβεία το ποσοστό είναι 15%
ΕΝΤΟΠΙΣΗ ΤΗΣ ΚΙΡΣΟΚΗΛΗΣ
  Η κιρσοκήλη εντοπίζεται : Αριστερά 90%
Δεξιά 2%
Αμφοτερόπλευρα 30-50%

  H κιρσοκήλη ανάλογα με το πόσο διευρυμένες είναι οι σπερματικές φλέβες ταξινομείται σε 3 κατηγορίες :
n 1ου βαθμού
n μικρές κιρσοκήλες που ανακαλύπτονται μόνο μετά από αύξηση της ενδοκοιλιακής πίεσης (Valsava)
n 2ου βαθμού
n μέτριου μεγέθους κιρσοκήλες που ανακαλύπτονται εύκολα χωρίς αύξηση της ενδοκοιλιακής πίεσης
n 3ου βαθμού
n ευμεγέθεις κιρσοκήλες που είναι ορατές από απόσταση "σάκος με σκουλήκια".
ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Η κιρσοκήλη είναι συνήθως ασυμπτωματική , αν εμφανισθούν συμπτώματα αυτά συνήθως είναι :
Διόγκωση του σύστοιχου ημιοσχέου
Αίσθημα βάρους στο όσχεο
Άλγος
Δυσμορφία του ημιοσχέου ή του οσχέου σε αμφοτερόπλευρη κιρσοκήλη .
ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΙΡΣΟΚΗΛΗΣ
Η ψηλάφηση , το υπερηχογράφημα , το έγχρωμο Doppler υπερηχογράφημα (triplexχ) του οσχέου

ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΙΡΣΟΚΗΛΗΣ
1.Ποιοτικές και ποσοτικές διαταραχές σπέρματος
2.Μείωση αριθμού σπερματοζωαρίων
3.Μείωση κινητικότητας
4.Ανωμαλίες μορφολογίας συνήθως στο επίπεδο της κεφαλής      
5.Ατροφία του όρχεως
6.Διαταραχές του σπερματικού επιθηλίου
7.Υαλινοποίηση των σπερματικών σωληναρίων
8.Διάμεσο οίδημα
9.Εστιακή διάμεση ίνωση
10.Λειτουργικές διαταραχές στα κύτταρα του Leydig
11.Ο βαθμός της βλάβης δεν είναι πάντοτε ανάλογος του μεγέθους της κιρσοκήλης
12 . Πρέπει να σημειωθεί, ότι οι διαταραχές αυτές αφορούν και τους δύο όρχεις, άσχετα αν η κιρσοκήλη είναι ετερόπλευρη

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ
Α. ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΚΙΡΣΟΚΗΛΗΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

1.    Η διάγνωση της κιρσοκήλης στα παιδιά δεν οδηγεί στην άμεση αντιμετώπιση της τουλάχιστον μέχρι την εφηβεία
2.    Η καθυστέρηση της ανάπτυξης του όρχεως, πιστοποιημένη από ετήσιες διαδοχικές μετρήσεις είναι ένα αξιόλογο κριτήριο για το ποτέ θα χειρουργηθούν αγόρια προεφηβικής ηλικίας .
3.    Η ατροφία του σύστοιχου όρχεως
4.    Η παρουσία υποκειμενικών ενοχλημάτων
α) το αίσθημα βάρους
β )η δυσμορφία
5.    Μια μεσαίου έως μεγάλου βαθμού κιρσοκήλη μπορεί να είναι υπεύθυνη για την καθυστερημένη ανάπτυξη του όρχη και η από νωρίς απολίνωση της κιρσοκήλης μπορεί να αποτρέψει και αντιστρέψει αυτήν την εξέλιξη (Kass 1987)

Β. ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΣΤΟΥΣ ΕΝΗΛΙΚΕΣ

1.    Η κύρια ένδειξη για την θεραπεία της κιρσοκήλης στους ενήλικες είναι η υπογονιμότητα
2.    Ο οσχεϊκός βύθιος πόνος, η οσχεϊκή δυσφορία, η αισθητική εικόνα δεν οδηγούν συχνά στην αποκατάσταση της βλάβης
ΘΕΡΑΠΕΙΑ
1.    Η θεραπευτική αντιμετώπιση γίνεται
a)    είτε με χειρουργική επέμβαση  
b)    είτε με εμβολισμό
c)     είτε τέλος με σκληροθεραπεία
2.    Το αποτέλεσμα ελέγχεται μετά από 6-9 μήνες
3.    Το ποσοστό βελτίωσης της ποιότητας του σπέρματος 60-70%
4.    Ενώ το μέσο ποσοστό κυήσεων 20-40%
5.    Σαφώς ο τελικός στόχος της θεραπείας είναι να βελτιώσει τα ποσοστά εγκυμοσύνης, δια της φυσικής οδού
6.    Οι συνήθεις επιπλοκές
a)    υποτροπή 0.6 - 18%
b)    υδροκήλη 3 - 33%
ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗΣ ΕΠΕΜΒΑΣΗΣ
1.    Με όλες τις μεθόδους επιδιώκεται η διακοπή της φλεβικής αποχέτευσης του όρχεως
2.    Σκοπός κάθε χειρουργικής επέμβασης είναι να μειώσει την αυξημένη πίεση στο σπερματικό ή κρεμαστήριο φλεβικό πλέγμα .
ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗΣ ΕΠΕΜΒΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΚΙΡΣΟΚΗΛΗ
Η χειρουργική θεραπεία της κιρσοκήλης οδηγεί σε ανακούφιση από τον πόνο , το αίσθημα βάρους αποκαθιστά την πιθανή δυσμορφία του οσχέου αλλά το αποτέλεσμα της επέμβασης σε ότι αφορά την υπογονιμότητα είναι πολλές φορές μη προβλέψιμο .
1.      Έτσι : Η αριστερή κιρσοκήλη έχει αρνητική επίδραση στην σπερματογένεση αμφοτερόπλευρα
2.    Έχει αποδειχθεί ότι η εμφάνιση δευτεροπαθούς κιρσοκήλης στη δεξιά πλευρά σε ζώα ή ανθρώπους με αριστερή πρωτοπαθή κιρσοκήλη είναι συχνό εύρημα και όχι τυχαίο. Αυτό ίσως να εξηγεί την ανάπτυξη δεξιάς ορχικής βλάβης σε άτομα με αριστερή κιρσοκήλη
3.    Μερικοί ασθενείς με κιρσοκήλη έχουν μη φυσιολογικές παραμέτρους στο σπερμοδιάγραμμα ενώ άλλοι παρουσιάζουν φυσιολογικό σπερμοδιάγραμμα
4.    Μερικοί ασθενείς με κιρσοκήλη και κακή ποιότητα σπέρματος βελτιώνουν μετεγχειρητικά μία, δύο ή τρεις παραμέτρους στο σπερμοδιάγραμμα ενώ μερικοί άλλοι με καλύτερη προεγχειρητική ποιότητα σπέρματος δεν παρουσιάζουν καμία βελτίωση .
Σύμφωνα λοιπόν με τα παραπάνω η χειρουργική θεραπεία της κιρσοκήλης για αποκατάσταση των παραμέτρων του σπέρματος μπορεί να οδηγήσει σε βελτίωση ,σε καμία επίδραση των παραμέτρων αυτών ή ακόμη και σε πτώση αυτών , δηλαδή να δράσει αρνητικά . Για τον λόγο αυτό πάντα πριν απο το χειρουργείο θα πρέπει να γίνεται ένα σπερμοδιάγραμμα το οποίο θα μας δώσει σημαντικές πληροφορίες για την προεγχειρητική κατάσταση των σπέρματος .